Reisverslag van dag tot dag: Singapore Sentosa Island - China Town - Zoo Dag 152 Malakka-Singapore We gaan met de bus van 10 uur. De kaartjes hebben we gisteren al gekocht, maar dat was niet nodig geweest de bus zit niet vol. Maar we dachten dat het misschien nog druk zou zijn. Als we bij de grens zijn, moet dit keer wel de bagage uit de bus. We lopen met de rugzakken naar de douane. Hier wordt er naar onze visum stempels gevraagd, die hebben we dus niet gekregen. Hoe we dan Maleisië binnen gekomen zijn: per trein dus. De dame van de douane bladert door het paspoort. We zeggen dat we via Singapore gekomen zijn. Dan wil ze het treinticket zien. Nou ja zeg, dat hebben we natuurlijk niet meer. Je kunt tenslotte ook niet alles bewaren. Na wat gezucht mogen we toch Singapore wel in. Houden wilden ze ons blijkbaar toch niet.
Singapore
heeft na Rotterdam de grootste haven van de wereld. Het onafhankelijke staatje
bestaat naast de stad zelf nog uit 54 kleinere eilanden, die samen de staat
Singapore vormen. In Singapore wonen slechts ongeveer drie miljoen mensen en de
bevolkingsdichtheid
Het duurt even voordat we een leuk terrasje hebben gevonden waar het eten een beetje betaalbaar is. In de kelders van de veel winkelcentra bevinden zich de foodcentra en de fast food-restaurants en op de hogere verdiepingen zijn de betere restaurants te vinden. We eten een bord rijst met seafood dat helemaal niet smaakt omdat er bijna geen seafood tussen de rijst te vinden is. Vandaag nemen we de bus naar Sentosa Island. Sentosa is een attractiepark dat op een eiland aan de zuidpunt van Singapore is gebouwd. het is het meest ontwikkelde eiland van Singapore. Het is een populaire plaats om het weekend door te brengen. Er liggen hier verschillende stranden. Het park is niet te vergelijken met bijvoorbeeld Disney Land of de Efteling, maar heeft toch enkele leuke bezienswaardigheden.
Met een lift
gaan we naar de bek van de leeuw waar we een mooi uitzicht over Singapore
hebben. Via trappen lopen we nog hoger, naar de top van de toren en hier hebben
we een wijds uitzicht op de haven en de hoogbouw van Singapore. Het Cinerama is
ook erg leuk. Je zit in een stoel en kijkt naar een driedimensionale film. Het
is net of je echt in een achtbaan zit. Bij de tweede film rijdt je door een mijn
in wagentjes onder de
´s Avonds is er een streetparade. Dit wordt ieder jaar gedaan op de zaterdag na het Chinees nieuwjaar. We treffen het dus. het thema dit jaar van de geit is: de oceaan van de harmonie. Lokale en internationale performers bundelen hun talenten samen en maken er iets moois van. We zien zee figuren in allerlei vormen voorbij komen. De straat is veranderd in een zee van kleuren. We lopen wat rond en komen dan toevallig uit bij de quark Quai. Het is hier erg duur, maar erg gezellig. Aan de andere kant ligt de Boat Quai. Hier zijn food stalls, terrassen en uitzicht over de haven. Het is iets rustiger en goedkoper. Hier gaan wij maar een hapje eten. Je koopt bij ieder tentje wat. We nemen een gevuld broodje en saté stokjes. De laatste vergeten we te betalen. Het broodje wordt bij de tafel afgerekend. Het drinken betalen we ook. Als we weg lopen komt er iemand hard achter ons aan rennen. De saté stokjes moeten nog betaald worden. We komen er achter de jeukbulten, die we plotseling in Cambodja kregen, niet van de muggen, nog van de zandvlooien komen. Het is netelroos. Dit treedt op als een allergische reactie op Malerone. Dit slikken we als anti-malaria middel. Volgens de bijsluiter kan dit gebeuren. Het zal nu wel snel overgaan. Malarone slikken we niet meer. We gaan naar China town. Het is een aardig eindje lopen naar de South Bridge road. . We komen eerst langs een IT shopping mall. We zien hier erg veel leuke dingen, waar we hebberig van worden. Vooral de nieuwe notebooks van sony zijn superklein, 2 keer zo groot als mijn osaris en weegt maar 1,2 kg en is erg plat. Er is zelfs een cameraatje ingebouwd. Erg mooi. Maar voor ons te duur. Bert wil weg. Hij is er flauw van. We kopen wel een trekkarretje voor de rugzak. Om te proberen of het handig is. Sri Mariamman Tempel bekijken. Het is een veelkleurige hindoe tempel. Met een toren van standbeelden boven de ingang. We vinden het erg mooi. De winkeltjes hebben hier een soort veranda. Als je op de stoep loopt, moet je steeds een stapje omhoog of omlaag. Ook hier weer een markt. We dwalen wat door de leuke straatjes. We voelen ons even weer in China. We gaan met de metro naar Orchard road terug. En wie Orchard Road zegt, zegt winkelen. In deze winkelstraat, waar ons hotel ook staat, bevinden zich ontelbare winkelcentra met verdieping na verdieping winkels. Mode, parfum, sieraden, elektronica, schoenen enz. enz. enz. Je vindt het er allemaal. Nadat we enkele winkelcentra hebben bezocht,houden we het voor gezien. Door het vele lopen en vooral de warmte zijn we erg moe geworden en in het centrum wacht een heerlijk hotel op ons. We hebben geen zin meer in de night safari naar de dierentuin. De avond brengen we dan ook gedeeltelijk in het zwembad en in het heerlijke zachte bed door. Lekker genieten van al de luxe.
De apen met de lange neuzen trekken aandacht. Wat zijn die lelijk zeg! Pinokkio is er niets bij. Op vaste tijden worden de dieren gevoederd en wordt er door een oppasser uitleg gegeven over het leefgedrag van de desbetreffende dieren. Ook de apen op het apeneiland krijgen verse groenten toegeworpen. De rest van de dag slenteren we door de dierentuin en lopen onder andere door een hok waar slangen, leguanen en schildpadden "los" rondkruipen. Een kooi waarin vlinders, vogels en vleermuizen "vrij" rondvliegen. We zien door een glazen ruit hoe ijsberen, zeeleeuwen en zeekoeien onder water zwemmen. Singapore-Jakarta.
De aardige grondstewardess van de incheckbalie zet ons helemaal voorin het vliegtuig. Ze vertelt dat de douane in Indonesië erg vervelend kan zijn. Het kan lang duren voor alle formaliteiten klaar zijn en je het land in mag. Nu zijn we snel het vliegtuig uit en als eerste aan de beurt. Het vliegtuig is half leeg. Geen wonder dat het zo gemakkelijk was om de datum te verzetten. De vlucht verloopt prima. We gaan eerst maar iets eten. Veel bijzonders is er niet te krijgen, we hopen op een hapje in het vliegtuig. In het vliegtuig is geen toerist te bekennen. Alleen een paar Indonesiërs. We zitten met 42 personen in dat hele grote ding. Het zal typerend worden voor Java.
|